Anne Baba Olarak Evdeki Öğretmenlik

"Anne baba olarak evdeki öğretmenlik", seminerlerimizden biri.

Doğuş hikayesi de var: Bir velinin (annenin) çocuğuna yaklaşımından ilham aldık. Sayın velimiz çocuğunun derslerini sıkı sıkıya takip etmekte, her kitabın her sayfasından çocuğunu sorumlu tutmakta, okuldan eve geldiğinde çocuk anneye okuldaki derslerle ilgili detaylı "rapor" sunmak zorunda kalmaktaydı.

Anne, çocuğun verdiği "raporları" çoğunlukla yeterli görmemekte, detaylı sorularla adeta her gün çocuğu sınav yapmaktaydı. (Bunlar velinin anlatımları.)

Elbette, çocuk biraz büyüyüp 11 yaşlarına gelince (yaşı gereği) bu yaklaşımdan sıkılmaya başlamış ve çeşitli yalanlarla bu stresten kurtulmaya çabalamıştı. "Dikkatli" annenin gözünden kaçmayan bu mini yalanların sonucu olarak aile soluğu bizim yanımızda almıştı.

Annenin yaklaşımı çocukta başka bir problemin gelişmesine yol açmıştı: Öğrendiğinden emin olmama!

Çünkü ne kadar çalışıp "öğrense" dahi, annenin kılı kırk yaran soruları karşısında çaresiz kalan çocuk artık "öğrenemediğini" düşünmeye başlamıştı.

Çocuk ve aile ile bir dönem kadar çalıştık. Gelinen noktada "kendine/ öğrendiğine güvenen", en az %85 oranında ders başarısı yakalamış bir çocuk vardı artık. Anne ise, her ne kadar temel alışkanlıkları değiştirememiş olsa da, çocuğuna bir de bizlerin gözüyle bakabilme şansını bulmuştu.

Bu "özel" durumdan çıkardığımız genel tespit ve tavsiyeleri aktarmam gerekirse:

1. Anne annedir, baba babadır, ikisi de "öğretmen" değildir (mesleği öğretmen olanlar dahil!)
2. Çocuk öğretmeniyle bir çeşit "duygusal mukavele/ sözleşme" yapar, bu ona sorumluluk yükler
3. Çocuğun anne baba ile "mukavelesi" öğretmeninden farklıdır; anne babaya karşı "naz" yapabilir
4. Bırakınız çocuk okulda "sınav" olsun, anne baba "öğretmen" rolüne bürünmesin
5. Çocuğunuza inanın ki o da kendine inansın

Daha çok şeyler eklenebilir, şimdilik bununla yetinelim.

Güzel iletişimler ve başarılar dilerim.


---
Fatih Gökler ile Koçluk için: go@gokler.co
http://goklerkocluk.com
---

Veli - Öğretmen Çatışması (Çalışması) ve DEHB

İlkokul 2. sınıf çocuğu olan bir veli aradı. Anlatımına göre çocuğunda "Dikkat Eksikliği" varmış. Okuması da zayıfmış. Bu nedenle bizim "Hızlı Okuma" eğitimine yollamak istiyor.

Konuyla ilgili gerekli bilgileri kendisine aktarırken, "Dikkat Eksikliği" tespitinin nereden kaynaklandığını sordum. "Öğretmenimiz inanmıyor çünkü tüm notları 5" diye cevap verdi. Anlaşılan o ki "tipik" bir Dikkat Eksikliği'nden bahsetmiyoruz. Konuşma arasında "öğretmenlerinin 65 yaşında olduğunu" söyleyerek, güncel gelişmelerden uzak kaldığını ima etti. Öğretmen "çocuğu rahat bırakın onun bir şeyi yok" diyormuş.

Daha fazla detaya girmeden tavsiyelerimi sıralamak isterim:

1. Dikkat Eksikliği'nde elbette ailenin gözlemi önemlidir ancak asıl "tespit" bir uzmanca konulmalıdır
2. Bu ve benzer konularda okul ve sınıf rehberinden (de) destek alınmalıdır
3. Her halükarda öğretmenimizle olabildiğince sıcak bir iletişimi sürdürmek önemlidir
4. Aile tespitinde "ısrarcı" ise okul yönetimi de sorumluluk üstlenmeli ve arayı bulmalıdır
5. Bu konularda "tüm tarafların" (aile, okul, uzman) birlikte uyum içinde çalışması çok önemlidir
6. "Hızlı Okuma"ya gelince; önce "normal" okumaya yoğunlaşmak doğru olur. Gerçi "normal" ve "hızlı" okuma bir bağlamda aynı şeydir. (Detaylar için bkz. http://goklerkocluk.com/hizli-okuma/)
7. Zihninizdekiler hâlâ netleşmediyse randevu alınız görüşelim efendim: goklerkocluk@gmail.com

Dikkatlice, hoşça kalınız.

Gelecek konular (yakında) :

• Dikkat Eksikliği & (Hızlı) Okuma ilişkisi
• "Koçluk" yaklaşımının öğrenci ve aileye yararları
• Konuyla ilgili "çevre dizaynı" yöntemleri

---
Fatih Gökler ile Koçluk için: go@gokler.co
http://goklerkocluk.com
---

Kendi söylediğine inan-a-mayan üniversite hazırlık öğrencisi

"Bu yıl üniversite tercihi yapmadım. Bugün son gündü. Gelecek yıl daha iyi hazırlanacağımı düşünüyorum."

Dün bunları söyleyen bir "öğrenci" ile görüştüm.

Tereddütlü bakışları, elini sürekli ovuşturması, kısaca "beden dili" söylediklerine pek de inanmadığına işaret ediyordu.

Asıl mesele, düşük puan alarak anne babasına mahcup olması imiş, konuşmamızın sonu buraya çıktı.

Heves, hedef, stres gibi noktalara temas ettik. Çevrenin, anne babanın etkisi vs konuştuk.

Çıkışta en azından gülümseyebiliyordu.

(Görüşme sonrası "koçluk kitabının" ilk sayfasını hazırlıyorum. Diğer görüşmeye çok daha farklı geleceğin eminim. bkz. http://koclukkitabi.blogspot.com/)


---
Fatih Gökler ile Koçluk için: go@gokler.co
http://goklerkocluk.com
---