sunum etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
sunum etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

7 Kasım 2014 Cuma

Sıkıcı konuşanlara gelsin yazımız



İnsanlar kolayca anlaşılır olanı seviyorlar. Ağdalı ve uzun konuşmalar dinleyenleri sıkıyor. (Okul müdürünüzün konuşmalarını hatırlayın!)

Hele konuşma "suçlayıcı, fırça atıcı, yok edici vs" ise!

Oysa kolayı var: Empati kurun, kısa tutun, merak uyandırın, maddeleyin, hikayeleştirin.

Lütfen kendinizi geliştirin.

"Bir konuşma hazırlamakla makale yazmak arasında büyük bir fark var. Ama birçok insan ikisine de aynı şekilde yaklaşıyor. Bir yetişkin ortalama olarak dakikada 300 kelime okuyabiliyor ama bir konuşmanın ancak yarısını takip edebiliyor. Bu yüzden konuşmaların olabildiğince basit tutulması gerekiyor. Seyircinin sizi dinlediğinden emin olmak için öncelikle ana konunuzu belirtin ve konuşmanızın nasıl şekil alacağını açıklayın. Sonra dinleyicilerinize kılavuzluk edecek kelimelerle (ikincisi, son olarak gibi) konuşmanın neresinde olduğunuzu bilmelerini sağlayın. Ortaya attığınız bir argümanı istatistiklerle destekleyin ama rakamları ya da alıntıları tekrar etme yoluna başvurmayın. İnsan beyni öyküleyici anlatıma yatkındır bu yüzden onlara merak uyandırıcı bir hikaye anlatmaya odaklanın. Ve unutmayın ki, bir konuşma yaparken, noktalama işaretlerini siz belirliyorsunuz. Sesiniz, el hareketleriniz, sahnedeki duruşunuz konuşmanızda istediğiniz noktalara vurgu yapabilirsiniz." (hbrturkiye/ John Coleman’ın “A Speech Is Not an Essay” adlı yazısından)"


---
Fatih Gökler ile Koçluk için: go@gokler.co
http://goklerkocluk.com
---

5 Kasım 2012 Pazartesi

Sunumsal kodla(n)ma VEYA Beyin "kabul" mekanizması



Okuyanlar arasında "Türkçe sevdalıları" varsa özür dilerim başlıktaki uydurukça imla için. (İtiraf: İlgi çekmek için yazılmış ve başarılmıştır!:)

Hani derler ya "kelimeler kifayetsiz" filan. Biraz öyle oldu.

Aşağıda "kendimden copy paste" yaptığım cümleleri okuyacaksınız. Telif haklarımı kendime karşı koruyamıyorum ;) (Resmin kaynağını sorarsanız, princeton.edu üzerinden aldım) Buyrunuz:

  • Her sunum bir kodla(n)madır. Her "iletişim" bir etkileşim ve benzeşim sürecidir. Beyin "kabul etmeye" meyillidir.
  • Beyin "önce kabul eder" sonra reddeder. İletttiğiniz mesaj "kayıt kabul merkezinden" çabucak geçer. "Tekrar kontrol" merkezinde takılabilir!
  • Alışkanlıklar, ön yargılar vs hep "sonradan" devreye girer. Bunun için İLK MESAJ ÇOK ÖNEMLİDİR. (Anne babalar öğretmenler buraya dikkat!)

Ne dersiniz, "ben bilmem beyin bilir" diyenler haklı mı?

Şimdi biraz "sosyal teneffüs" :)

Hoşça kalın.


---
Fatih Gökler ile Koçluk için: go@gokler.co
http://goklerkocluk.com
---