Çekeriz dertleri, dert değil!

"Bir şey anlatamamakta" tüm acizliğinizi dibine kadar hissettiniz mi hiç bilmiyorum.

Bugün ben hissettim.

Üstelik bir "danışman" olarak.

İşimiz "empati yoğun" olduğundan, kaçarı yok üstlenmekteyiz muhatabımızın derdini kederini.

Zaten %50 yükü alarak başlıyoruz işe! :)

Sonraki aşamada kendinize süre tanımalısınız.

"Hazmedeceğimiz" makul bir sürenin ardından, adım atmayı öğreneceğiz yeniden birlikte.

Kara delikler kadar derin karamsarlıklar; "bizi" etkilemiyor olabilir mi! Etkiler elbette. Ama,

Ama, "kararlılık" gücüyle o kara deliğin tam kalbini delip geçebiliriz inancındayız.

Güçsüzlüğümüz kadar güçlüyüz. 

O kara delikler kadar güçlüyüz! 

Biline...

Dert Varsa Derman da Var

"Dermanlar saklanır bir yerlerde. Bulunmamak için değil. Muzipçe şakalar yaparlar. Ne kadar canını sıksalar da 'zamanında çıkıp gelmedikleri' için. Günün birinde karşılaştığımızda 'nerede kaldın sen' diye sevinçle kucaklarız." 

Devamı Tecrübe Günlüğü'nde...

Ünlem işareti kullanıyorum "vallahi dertten!"

Devamı neden çekilmedi dediğim birkaç film var. Hemen aklıma gelen V for Vendetta. Bir de bu, Polis.

"Polis" olduğu için değil, içindeki dert için izlenir izlenirse. (O kadar da şart değil hani!:)

Gördünüz mü bak! Ünlem işaretleri gırla gidiyor.

Bıktım kendimi ispatlamaktan :)

Bunu yapıyorsam "vallahi dertten!"

(Herkes kendince "anlamıştır" herhalde. Bu işlerin güzelliği de bu.)