Kendi söylediğine inan-a-mayan üniversite hazırlık öğrencisi

"Bu yıl üniversite tercihi yapmadım. Bugün son gündü. Gelecek yıl daha iyi hazırlanacağımı düşünüyorum."

Dün bunları söyleyen bir "öğrenci" ile görüştüm.

Tereddütlü bakışları, elini sürekli ovuşturması, kısaca "beden dili" söylediklerine pek de inanmadığına işaret ediyordu.

Asıl mesele, düşük puan alarak anne babasına mahcup olması imiş, konuşmamızın sonu buraya çıktı.

Heves, hedef, stres gibi noktalara temas ettik. Çevrenin, anne babanın etkisi vs konuştuk.

Çıkışta en azından gülümseyebiliyordu.

(Görüşme sonrası "koçluk kitabının" ilk sayfasını hazırlıyorum. Diğer görüşmeye çok daha farklı geleceğin eminim. bkz. http://koclukkitabi.blogspot.com/)


---
Fatih Gökler ile Koçluk için: go@gokler.co
http://goklerkocluk.com
---

"İnsan" mısınız, "iyi bir insan" mı

Ne kadar absürt bir soru değil mi.

Mimar mısınız iyi bir mimar mı.
Doktor musunuz iyi bir doktor mu.
Avukat mısınız iyi bir avukat mı.

Örnekleri artırabiliriz.

"Bu da nereden çıktı" derseniz; bir üniversitenin afiş-reklamından. Soruyordu afişte: "Mühendis mi olacaksınız, iyi bir mühendis mi"? Masum bir soru gibi gözüküyor! Oysa "mühendislik" yeterli bir vasıf değil miydi.

Bir tanımlama, "olduğu haliyle" yapıldığında, bunu "iyiye" atıf kabul etmiyor muyduk?

"Öğretmen" dediysek birine, "iyi bir öğretmen" anlamına gelmiyor muydu bu?

"Sadece mühendis" olmak "kötü mühendis olasılığını" da mı içerir?

...

Algıları ve tanımlamaları altüst ederseniz olacağı bu işte!

Anlatabildim mi acaba takıldığım noktayı; "püf noktasını"?

Sevindim! :)



---
Fatih Gökler ile Koçluk için: go@gokler.co
http://goklerkocluk.com
---