İşçi olmaktan korkmayın

Varsa yoksa patronluk.
Herkes girişimci, herkes "iş sahibi" olmak istiyor.
Ya işçi?
İşçi olmak isteyen neden yok?

Bununla beraber, "diplomalı cahil" dediğimiz bir kitle oluşuyor. Yani mesleğinden bihaber, gözü "yükseklerde" veya tamamen hedefsiz okullular.

Uzun lafa gerek yok.
İster mimar olun, ister teknisyen, isterse mühendis.
İşçi olmaktan korkmayın.
Diplomanız yine olsun.
Ama işini iyi yapan bir işçi olmaktan kaçmayın.
Unutmayalım, kendi işiniz bile olsa, iyi bir "işçi" olmadıkça başarı size uzak.

Korkmayın efendim işçi olmaktan.

---
Fatih Gökler ile Koçluk için: go@gokler.co
http://goklerkocluk.com
---

"Eve iş getirme" derken bir kez daha düşünün

Evle iş arasında çok keskin çizgiler çizmek sağlıklı bir davranış mı?
Bu konuda herkesin kendine göre fikirleri var. Sahip olunan fikirler "eşlerin bakış açısına" göre de değişebiliyor. Yani eşi "izin veriyorsa" eve iş götüren diğer eşten bahsediyorum ;)

Kimilerinin "işkolik" olarak tanımladığı bendenizin fikrine gelince:
Ne evi işten, ne işi evden soyutlamak mümkün. Doğru da değil.
Belli ölçülerde kesişmeleri, ortak alanlarda var olmaları doğal. Yani, zaten kaçamayacağınız yaşam gerçekliği de bu yönde.

Araştırmalara göre "işine bağlı bir eşe sahipseniz sizin başarı olasılığınız da artıyor"muş.

"İşinizde Başarılıysanız, İşine Bağlı Eşinize Teşekkür EdinWashington University’den Brittany C. Solomon ve Joshua J. Jackson’ın dört binden fazla insanı inceleyerek yürüttükleri çalışmaya göre, hem erkekler hem de kadınlar için işine bağlı bir eşin gelirde, terfilerde ve iş memnuniyetinde pozitif bir etkisi var. Örneğin, aşırı bir şekilde işine bağlı eşlere sahip insanların terfi edilme ihtimali, işine neredeyse hiç bağlı olmayan eşlere sahip olanlara göre yüzde 50 daha yüksek. İşine bağlı eşler, evdeki işlere de yardım ediyor ve tatmin edici bir ev hayatı yaratıyor. Çalışanlarının da işe odaklanmasına katkıda bulunuyor. Aynı zamanda eşlerinin örnek alabileceği pragmatik davranışlar sergiliyorlar." (hbrturkiye/ The Long Reach of One’s Spouse: Spouses’ Personality Influences Occupational Success)

---
Fatih Gökler ile Koçluk için: go@gokler.co
http://goklerkocluk.com
---

Sucukta indirim var 'düşünür' müydünüz

"Modern çağın" dişlileri arasında kimimiz efendi kimimiz köle statüsünde yaşayıp gidiyoruz. Yaşam boyu mutluluk arayanla "tüm sıkıntılarına rağmen" mutluluğu elden bırakmayanlar aynı dünyada!

Kolay eleştiriyor, kolay eleştiriliyoruz. Kolayca vazgeçip, kolayca terk ediliyoruz! "Kolaylık" başımızın tacı oluyor bu devirde!

Tüm bunları bana yazdıran dün markette yaşadığım bir enstantane:

Sinsice yaklaşıp aniden "sucukta indirim var 'düşünür' müydünüz" diyen reyon görevlisine, "düşünür değilim, düşünmez de değilim" deyip şaşırtmak isterdim. Allahtan bir başka müşteri boş boş bakarak görevlinin uzaklaşmasını sağladı! Satışta ince dokunuşlar!

Bu enstantaneye "satış psikolojisi ve müşteri iletişimi" açısından baktım ilkin. "Reyon görevlisi ne acemice davranmıştı. Eğitim almamış mıydı yoksa. Mutlaka almıştı ama müşteriyi rahatsız etmişti. Böyle davranarak satış yapılamazdı ki canım!" Saniyelik bakışlarla onu cezalandırıp (!) kendi yolumuza (bir başka reyon koridoruna) devam edivermiştik. Hatta "modern" müşteriler olarak bu anlık yaşantıyı "sosyal medyaya" servis etmiştik bile. Yarı ironi yarı gerçeklerle birlikte...

İşin bir de "çalışan psikolojisi" yönü vardı oysa. "Biz modern müşteriler" AVM'lerde binlercemiz bir araya gelip birbirimize yabancı yabancı sosyalleşirken! Cebimizde 5 lira bile olsa o yalancı statü rüzgarını birkaç saatliğine uyuşturucu madde gibi ciğerlerimize çekerken. Tüketim toplumunda önce kendimizi, sonra en yakınlarımızı bir bir tüketirken.

İşin bir de "çalışan psikolojisi" yönü vardı oysa.

Oysa tüm insanlar özünde (her şeye rağmen, yine de!) insandı.

Şöyle bağlamak isterim:

O satışçı "sinsice" filan yaklaşmamıştı. O an zihninden geçirdiği binlerce yaklaşım varyasyonundan birini denemişti. "Modern müşteri" zırhının (derisinin!) bu kadar kalın olabileceğini bilmiyordu, veya öğreniyordu işte! Görevi o sucuğu tattırmak ve satışları artırmaktı. "Görevdi" bu. Tüketilen toplumlarda tüketilen çağda önemsiz birer figürandık aslında her birimiz.

Ve. Perde kapandı. Ertesi günün yaşam oyununu sahnelemek üzere "görevlerimizin" başındayız yine!

Hoş yaşamlar dilerim.

...