Mavi, gece, "sınır"

Biz o muyuz, ona bakan mıyız. Hangi perspektifi yakıştırırız kendimize. Sınırda duran mı sınırı geçen mi. Takılıp düşen mi. Yakalanan mı! Geceyi bekleyen mi en "güvenli" yolculuk için. Yoksa "temenni eden" mi, geçilmesin diye.

Dikenli teller çizdi mi elimizi. Islak zeminde yürüdük mü süründük mü. Dost mu düşman mı bu "ağlar". Yakın mıyız uzağa. Yoksa uzakta mıyız zaten! Uzağa dost muyuz. Dosta uzak mıyız.

Biz o muyuz. Onun gibi miyiz. O mu bize benzer biz mi başkasına. Yanar mıyız başkalaşmasına!

Mavi bir gecenin siyaha çalan umudunda,

Biz o muyuz...

çıldıralım mı beraber

şöyle bir çılgınlık:

yalın ayak üsküdar'a kadar yürünecek

boş bir plastik su şişesi tekmelenerek götürülecek yol boyu

paçalar sıvanmış olacak

akşamüstü olacak

çocuklar gibi şen olunacak

boğaza varılacak

şıngır şıngır bir çay içilecek

bir çay daha içilecek

gülünecek bir yandan

gülüşülecek

durgunlaşılacak

durulacak "zaman" bir süre

gözler dalacak denizlere

susulacak

şaşılacak biraz

güneş ışığı iyice yittiği sıralarda

insan yapımı ışıklar yakılacak

vapurlar, taksiler, otobüsler filan

kornalar, sesler, nefesler

yürünecek yine

hep olduğu gibi

yalın ayak bırakılacak geride "tekrarlı gelişler"

bir "eyvallah" çekilecek içten:

işte böyle bir çılgınlık!

çıldıralım mı beraber