"4 günlükken caminin avlusuna terk edilen ve Tatvan Devlet Hastanesi'nde tedavi altına alınıp, bakımı yapılan bebek, bir aileye evlatlık verildi. Hastane personeli, 14 gün bakıp 'Umut Erdem' ismini verdikleri bebekle ayrılırken duygusal anlar yaşadı." 01 Mart 2013 DHA
Bu haberleri on yıllardır duyarız okuruz. O bebeğin resmine bakarız. Sessizce yutkunuruz. Yorumlar manzarayı ifade etmeye yetmez çünkü.Haber, bu haliyle konumuzu pek ilgilendirmiyor aslında. Burada ironiyi "gerçekliğin acısıyla" yoğurmak istedim birazcık. Yavrusunu terk etmek zorunda bırakan -bırakılan "anne" için ne yorum yapsak faydasız! Çoğunlukla, "bilinemezlik" duygusuna bürünür ve bununla yetiniriz. "Baba" ise sisli puslu, belli belirsizdir bu hikayede!
İlgiyi şöyle kuralım efendim: "Bebek mi kariyer mi?"Hatırladınız mı? Klasik sorudur. Tartışmalıdır. Tartışılmalıdır belki de!Hangisi için hangisi terk edilebilir, diye düşünür dururum. Elbette bunu bir kadının düşünmesi daha anlamlı olacaktır. Belki de "terk" diye bir şey yok "seçimler" vardır!Zaten benim yaptığım da okuyucuları sadece düşündürmek. Karar sizlerin."Düşünülmemiş", "hiç olmamış" çocuklar bir yana.Cami önüne "terk" edilmemiş dahi olsa.Evdeyken yalnız bırakılan çocuklar da dahil olmak üzere."Kariyer" hatırına, o büyük hayal için Kaf Dağının ardına doğru yürürken biz "büyükler"..O baştaki soruyu sormadan edemeyeceğim. "Terk" edilen bebekler, çocuklar söz konusu ise.Söyler misiniz lütfen o çocuklara ne ad koyalım?...
---
Fatih Gökler ile Koçluk için: go@gokler.co
http://goklerkocluk.com
---
